احمد بن محمد ميبدى

428

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

چه مىپنداريد كه اگر روزى ولايت‌دار باشيد و جهاندار ؟ در زمين فساد و تباهى كنيد و خويشاونديها را ببريد ! 23 - أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ . آنان را ( كه ميان مسلمانان جدائى مىاندازند و فساد مىكنند ) خداوند لعنت كرده و گوش دل آنها را كر و چشم دلشان را كور گردانيده است . 24 - أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها . آيا آنان در قرآن درنمىانديشند ؟ آيا بر دلهاى ايشان قفلها ( مهر ) است ؟ 25 - إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ . آنان كه از دين به عقب برگشتند پس از آنكه راه راست به آنها نموده شد ! ديو آن ناسزا را بر آنان آراست و آنان را وعدهء زندگانى دراز داد ! 26 - ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ . آن ( فريب ديو خوردن ) به آن سبب است كه جهودان به كسانى كه قرآن كه فروفرستادهء خدا است بر آنها دشوار آمد ( منافقان ) گفتند : ما دربارهء كارها شما را فرمان بريم ! و خداوند انديشه‌هاى نهانى بودن آنها را مىداند . 27 - فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ . پس چگونه است كه آنگاه كه فرشتگان آنان را مىميرانند ؟ بر روىها و قفاهاى خود مىزنند ( اگر از مرگ نمىترسند ) . 28 - ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ . آن ( زدن به صورت و قفا ) از بهر آنست كه آنها از آنچه سبب خشم خداوند است پيروى كردند و پسند خدا را ناپسند و ناخوش پنداشتند ! ازاين‌رو خداوند كارهاى آنها را تباه و فرانيست كرد . 29 - أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغانَهُمْ . آيا كسانى كه در دلهاشان بيمارى ( كفر و نفاق ) است گمان مىكنند كه خداوند كينه‌هاى دل ايشان را بيرون نخواهد آورد ؟ ( و آشكار نخواهد ساخت كه همگى نفاق آنها را بدانند ) 30 - وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ . اگر خواهيم ( اى محمد ) به تو بنمائيم تا ايشان را به نمون و سانشان بشناسى . 31 - وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ . و هرآينه آنها را در لحن ( آساى ) سخن خواهى شناخت و خداوند كردارهاى شما را مىداند . 32 - وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرِينَ وَ نَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ . و ما ناچار شماها را بيازمائيم ، تا ببينيم كوشنده از شما كيست ؟ و شكيبا از شما كدام است ؟ و تا به خبرهاى شما بررسم . 33 - إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ . كسانى كه كافر شدند و از راه خدا برگشتند و با فرستادهء او ستيز كردند پس از آنكه راه راست بر آنها نموده شده بود ! آنها هرگز زيانى به خداوند نرسانند و كردارشان همه تباه خواهد شد !